Het gaat al maanden bergafwaarts met Demi. Wat begon als onschuldige medicatie om haar drukke leven met werk, studie en haar rol als moeder beter aan te kunnen, is uitgegroeid tot een gevaarlijke drugsverslaving. En die heeft inmiddels haar hele leven in zijn greep.

De impact is enorm. Marwan El Amrani (Hassan Slaby) heeft een harde beslissing genomen: zolang Demi blijft gebruiken en geen hulp zoekt, mag ze hun zoon Tom niet meer zien. Een pijnlijke maatregel die laat zien hoe ernstig de situatie is. Toch lijkt Demi nog altijd niet bereid om de confrontatie met zichzelf aan te gaan.

Ook op werkgebied gaat het mis. Henk Visser (Johnny Kraaijkamp) heeft over haar verslaving aan Luuk Bos (Kees Boot) verteld, waardoor Demi op non-actief is gesteld in het ziekenhuis. De plek waar ze ooit stabiliteit vond, valt daarmee ook weg. Alsof dat nog niet genoeg is, strandt ook haar relatie met Zoran de Vries (Jurriaan van Seters).

Wanneer Marwan haar opzoekt, probeert hij haar nog één keer te bereiken. Hij heeft een tekening van Tom bij zich. “Om je op te vrolijken”, zegt hij hoopvol. Maar zijn boodschap is duidelijk en snoeihard: “Je moet wel iets aan jezelf gaan doen, wat op deze manier krijg je Tom echt nooit meer te zien.”

De confrontatie en alle tegenslagen blijken te veel voor Demi. In plaats van hulp te zoeken, grijpt ze opnieuw naar drugs. Ze appt haar dealer met de woorden: twee envelopjes. Niet veel later spreken ze af in het park, waar ze de drugs direct gebruikt.

Wat volgt, is ronduit zorgwekkend. Demi raakt volledig de grip kwijt en begint te hallucineren. Wanneer ze een kind met zijn moeder ziet lopen, is ze ervan overtuigd dat het haar zoon Tom is. De realiteit en fantasie lopen gevaarlijk door elkaar. Uiteindelijk wordt het haar lichaam te veel. Demi zakt in elkaar, met schuim op haar mond.